Son günlerde gazete ve televizyonlarda sürekli ‘Akran Zorbalığı’ adı altında haberler okudum ve izledim. Ne yazık ki okullarda öğrenciler tarafından akranlarına şiddet uygulanıyor. Üstelik bu zorbalığın yaşı oldukça da düştü. Mesela dinlediğim bir haberde ortaokul öğrencileri arasında haraç alma olayları yaşanıyor. Ne kadar üzücü bir durum. Bende, çok hızlı bir şekilde yaygınlaşan ve gözden kaçan bu konuyu kaleme almak istedim.

Toplumda yaşanan şiddet olaylarının kökenine indiğimizde aile içi şiddet kadar okulda yaşanan şiddetin de önemli olduğunu görüyoruz. Tabi okulda yaşanan şiddetin farklı boyutları var. Bunlardan birisi; Öğrenciler tarafından birbirine karşı uygulanan şiddet. Öğrencilerin birbirine uyguladığı şiddet nedense o kadar önemsenmiyor hatta yanlış bir algıyla bireysel gelişimin zorunlu bir aşaması olarak görülüyor. Hâlbuki bu eylemlerin yol açtığı tarvmalar kişilik bozukluklarına yol açabiliyor. Bazen farkında olarak bazen de olmayarak bireylerin tüm hayatını önemsiz yönde etkileyebiliyor.

Akran zorbalığının bu derece yaygın bir sorun olduğu halde bu kadar az önemsenmesinin birçok kültürel ve sosyal nedeni var. Öyle anlaşılıyor ki zorbalık hakkındaki çeşitli yanlış toplumsal yargılar şiddetin üretilmesinde ve tekrar tekrar üretilmesinde önemli bir rol oynuyorlar.

Tam da bu konular üzerinde neler yapılabilir diye düşünürken bir telefon aldım. Malatya’da bulunan Şehit Orhan Ünsal İlkokulu’nda görev yapan İngilizce Öğretmeni Elif öğretmen beni aradı. Bir süre telefonda sohbet ettik ve sohbetimizin konusu ‘Akran Zorbalığı’ oldu. Elif öğretmen, tüm aile ve bireyleri yakından ilgilendiren bu konuyla ilgili sosyal sorumluluk projesi başlattıklarını söyledi.  ‘Akran Zorbalığından Akran Dostluğuna Uzanan Yolculuğumuz’ adlı projesinden bahsetti. Bu proje beni çok mutlu etti. Ve bu telefonun ardından okula giderek Elif öğretmeni ve Okul Müdürü Sedat Beyi ziyaret ettim. Konuyu yakından takibe aldım.

Okulda ki sohbetimizde biraz proje ile ilgili bilgiler aldım. Neler yapıldığını görmek istedim. Elif öğretmenimiz, Roma’da eğitim aldıklarını ve Nisan ayında da İspanya’ya tekrar eğitim almak için gideceklerini söyledi. Açıkçası İspanya dönüşü de orada yaşanan eğitimi öğretmenlerimize neler kattığını görmek için o günü iple çekiyorum. 

Okula gittiğimde projeye dahil olan öğrencilerle bir süre sohbet etme imkanı da buldum. Daha 4. Sınıfta olan öğrencilerin konuşurken gözlerinde ki o parıltıyı gördüm. Küçücük kalpleriyle ‘Akran Zorbalığına’ ‘DUR’ diyorlardı. Her bir öğrenci neler yapılması gerektiğini biliyordu.

Bu konu gerçekten çok önemli. Öğrencilerimiz, minik yavrularımız şiddeti öğrenerek, travmalarla, hayatları boyunca unutamayacakları psikolojik olaylarla yaşamasın. Şiddet sadece fiziksel değil. Akran zorbalığı geniş kapsamlı bir konu. Sözel şiddet, sosyal şiddet, cinsel şiddet, eşyalara şiddet, fiziksel şiddet gibi birçok şiddet çeşidi sıralayabiliriz.

Bu proje Malatya genelinde örnek alınması gereken bir proje aslında. Hatta tüm Türkiye’de yapılması gereken projeler. Çünkü öğrenciler evden çok okulda vakit geçiriyor. Öğretmenlerimizin alacakları eğitimler sayesinde öğrencilerimizi daha iyi bir geleceğe hazırlayabiliriz.

Bu anlamda Şehit Orhan Ünsal İlkokulu Okul Müdürü Sedat Özkan Bey’e, İngilizce Öğretmeni ve Proje Koordinatörü Esra Tursun Hanımefendi’ye teşekkür ediyorum. İnşallah bu tür sosyal projelerde örnek olmaya devam ederler.

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner202

banner199