Çocuğun anne babaya, memurun amire, işçinin patrona ve halkın devlete itirazıdır isyan. İtiraz ediyorum adil davranmıyorsun. Çifte standart uyguluyordun, beni eziyorsun itirazıdır isyan. Böyle davranmaya hakkın yok, söylediklerini yapmayacağım, benim de aklım ve tercihlerim var ve bildiğim kadarıyla bu yaptıkların doğru değil. Bazen de ben temsil ettiğim kitle adına sana itiraz ediyorum. Zulme-zalime başkaldırma benim ruhumda, hamurumda var. Sen ve sana destek veren destekçilerin de zalimdir.  Ben ve benim gibi düşünenler de mazlumdur. Zaten tarih mazlum-zalim mücadeleleriyle doludur. Senaryo hep aynıdır; mazlum mağlup gibi görünürken zalim hep tepe taklak olmuştur. 

İsyan kültürü her zaman tahrip anlamına gelmez. Doğru bildiklerini söylemek isyandır. Her reform ve inkılap isyan kültürünün eseridir. Keşifler, icatlar bir isyanın eseridir. Göçler yine bu kültürün sonucudur. Her isyan yeni bir oluşumun ve inşanın temelidir. İsyan bir alternatiftir. Nereye gideceğini ne yapacağını bilemeyenler için bir kapıdır. 

İsyan kararlılıktır. Karar vermekte zorluk çekenler bu kültüre yabancıdır. Ancak burada bahsettiğim ani, fevri, hemen verilen bir karar değil; tam aksine üzerinde çok düşünülerek verilen bir karardır. Haddizatında bu karar kişiliğinin ve hayatının kararıdır. Hayatında verdiğin en ciddi karardır. Çünkü belki doğru bildiğin yolda ölüme gideceksin. İsyan eden insan her şeyi bir kenara bırakabilen insandır. Kendini feda ediyor. Bu açıdan isyan her babayiğidin de harcı değildir. 

İsyan ciddiyettir. Gününü gün etmek için uğraşan kişilerin işi değildir. Sen çalış ben yiyeyim; bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın diyen insanların da yapabileceği bir şey değildir. İsyan aynı zamanda olgunluktur. Hayatında dert görmemiş, sıkıntı yaşamamış birinin bu yükün altına girmesi beklenemez. Diğer gam olmayan, başkasını düşünmeyen, bir insan kendi için kendini feda etmez. Feda edeceği şey geleceği olmaz. 

Düşünen insan isyan eder. Tarihin öne çıkan düşünürleri kendi devirlerininanlayışlarıyla hep ters düşmüşlerdir. Belki de zamanın sahibi gibi görünenler isyan edenlerin öncülüğünde kendi tahtlarını kaybedeceklerinden korkuyorlardı. Zorba insan düşünen insanı yönetemez. O ancak koyun gibi olan “kışt” deyince hizaya gelen bir sürüyü idare edebilir. Kaba kuvvet kullanarak işini görmesinin nedeni fikir gücünün olmamasıdır. Dolayısıyla zorba kişi isyan eden en zayıf bir asiden bile daha zayıftır. Karşısına çıkmaya cesaret edemez. Tahammül edemez düşünmeye, sorgulamaya. Fikirden korkan insan isyan edemez. Çünkü isyan fikre başka fikirle karşı çıkmaktır. 

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.