Bir insan tanıdım ama ne menem bir şey olduğunu anlamadım. Önce normal görünüyordu ya da ben anlamadım. Sonra kısa zamanda kendini belli etmeye başladı. Başına buyruk hareket ediyordu. Hiyerarşi umurunda değildi. Saygılı gibi görünüyordu. Ama aslında kimseyi takmıyordu. Tek umurunda olan kendi işine geleni yaptırmaktı. Bunun için ona her yol mübahtı (makyavelist düşünce; amaca ulaşmak için her yol mübahtır). İnancı onun için sınır çizmiyordu. O istediği zaman bu sınırlara giriyor. İstemeyince çok rahat çıkıyordu. Bu ortamların müdavimiydi. Sonradan özel bir amaç için bu işi yapıyor olabileceğini düşündüm. Bunu düşününce aynı zamanda nasıl oluyor da kendine bu kadar güvenebileceğini de anlamaya başlıyordum. 

Sonra aramız açılmaya başladı. Aslında ona karşı herhangi bir kaprisimi yansıttığımı düşünmüyorum. Ama karşıdakini değiştiremezdim. Kanı bozuktu. Böyle yetişmişti. Kendini herkesten fazla seven bir yapısı vardı bu açıdan nar(si)sistti. Kafasına koyduğu şeyi ne yapar eder elde ederdi. Şartlar, koşullar da buna uygundu. Çünkü hava çok pusluydu ve ondan daha kurt bulunamazdı. Kalleşti. Etin hepsini tek başına yemek isterdi be bu uğurda gözünü kırpmadan herkesi pençelemeye kalkışabilirdi. İnsan gözü dönünce en vahşi hayvandan daha vahşi olmuyor mu? Bu da öyle bir şeydi. Tanıdığım en tehlikeli insanlardan biriydi. Aklını her türlü oyun için kullanıyordu. Zaten aklına da güvenmezse bunları yapamazdı. Yeri geldiğinde kendisi gibi olan akılların hepsini kendine bağlayabilirdi. Belki bende oyunlarına gelmiş olabilirim. 

Hem çok akıllı hem de akıl hastasıydı. Paranoyaktı. Ben den de şüphelendi. Allaha şükür, Allah şahid şimdiye kadar kimsenin kuyusunu kazmadım. Kimseyi yılan gibi sinsice muamele etmedim. Ama derler ya insan nasılsa diğer insanları da öyle bilir. Biz saf yetiştik. Kendi ekmeğimize baktık. Hayatımız çalışarak geçti. Böyle insanları tanımadık. Bizim için tecrübe oldu. 

Hayatımda ilk kez bir insandan bu kadar rahatsız oldum. Benim kalbim ve vicdanım rahat. Başına bir iş geleceğine de inanıyorum. O da bu arada keyfini yaşamaya çalışsın. Gerçi bu psikolojiyle onu cennet koysan memnun olmaz. Yine kafasında binbir hintlik insanların ayağına nasıl çelme takacağını düşünür. 

İşin kötüsü işbirliği yaptığı insanlar buluyor. Onun gibi kalbi ve vicdanı pis insanlarla bir araya geliyor. Güçlerini birleştirip benim gördüğüm masumlara saldırıyorlar. Onlar da onun gibi narsist. Kendilerini dünyanın sahibi zanneden zengin şımarıklar. Dışardan baksanız terbiyeli zannedersiniz. Ama ağızları zift, zihinleri bataklık, kalpleri harabe. Beraber Allahtan yaptıklarının karşılığını bulsunlar. Bizden de uzak olsunlar. 

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.